Fabrikant · Accessoires voor mode en wonen
Labels voor thermisch direct druk zijn papieren of synthetische labels met een chemische laag die donker wordt bij verhitting door de printkop. Ze zijn handig voor pakketten, dozen en magazijnlabels, maar niet geschikt om in kleding te naaien, omdat ze verbleken door warmte, licht en wassen. Voor kledinglabels wordt thermotransferdruk op textielband gebruikt, waarbij de inkt van een lint wordt overgebracht op satijn, taft of polyester.
De twee methoden worden vaak verward, omdat ze op vergelijkbare printers worden uitgevoerd. Het verschil is echter wezenlijk voor iedereen die kleding produceert of verkoopt.
Hoe werken labels voor thermisch direct druk
Bij thermisch direct druk zijn er geen inkt en geen lint. De printkop verhit bepaalde punten op het speciaal behandelde oppervlak van het label en daar wordt de chemische laag zwart. De printer is eenvoudig, heeft geen verbruiksmaterialen behalve de labels zelf, en daarom is de methode wijdverbreid in de handel, koeriersdiensten en magazijnen.
Diezelfde gevoeligheid voor warmte is ook een zwakte. Wordt het label blootgesteld aan zon, een heet strijkijzer, een droger of wrijving, dan wordt het oppervlak donker of verbleekt de afbeelding. De leesbaarheid wordt in maanden gemeten, niet in jaren, en bij wassen is die vrijwel nul.
Waar thermische directe labels zinvol zijn in de modebranche
- Labels voor pakketten en dozen bij online verkoop.
- Magazijnlabels voor schappen, bakken en interne goederenstroom.
- Tijdelijke prijslabels die vóór gebruik worden verwijderd.
- Barcodestickers op de verpakking van het kledingstuk.
Hoe werkt thermotransferdruk
Bij thermotransfer loopt er tussen printkop en label een lint (ribbon) – een dunne folie met inkt op was-, gemengde of harsbasis. De kop smelt de inkt op de gewenste punten en die hecht aan het materiaal. Voor textiellabels worden speciale harslinten gebruikt die in het oppervlak van de synthetische band dringen en bestand zijn tegen wassen en wrijven.
Zo ontstaat een label dat in de naad kan worden genaaid en gedurende het hele leven van het kledingstuk leesbaar blijft.
Vergelijking: labels voor thermisch direct en thermotransfer
| Criterium | Thermisch direct | Thermotransfer (textiel) |
|---|---|---|
| Verbruiksmateriaal | Alleen een warmtegevoelig label | Textielband + lint |
| Materiaal | Papier of synthetische folie | Satijn, taft, polyester |
| Wasbestendigheid | Geen | Hoog bij een geschikt lint |
| Bestendigheid tegen licht en warmte | Laag, wordt donker | Hoog |
| Gevoel | Hard, papierachtig | Zacht, textiel |
| Typische toepassing | Pakketten, magazijn, tijdelijke labels | Maat-, samenstellings- en logolabels in de kleding |
Welk label voor welke taak
In een winkel of confectieatelier komen meestal beide soorten voor, maar op verschillende plekken:
- Binnen in het kledingstuk – een bedrukt of geweven textiellabel. Hieronder vallen het merklabel, de maat en het samenstellingslabel met wasvoorschriften.
- Buiten aan het kledingstuk – een kartonnen hangtag met prijs, model en barcode. Zie daarvoor de kartonnen hangtags; de barcode wordt soms als aparte sticker toegevoegd.
- Op de verpakking en de doos – een thermisch directe sticker met adres, magazijncode of barcode.
Fouten die we in de praktijk zien
- Een papieren sticker ingenaaid in plaats van een textiellabel. Het ziet er in de winkel goed uit, maar is na de eerste wasbeurt onleesbaar en de klant zit zonder onderhoudsinformatie.
- Een gewone labelprinter voor textielband. De band glijdt, de druk is ongelijk en het lint is niet bedoeld om te wassen.
- Waslint op satijn. De druk ziet er goed uit, maar gaat er met een nagel af en overleeft de wasmachine niet.
- Verkeerde inschatting van de prijs. Het goedkope thermische directe label is geen alternatief – het voldoet simpelweg niet aan de eis dat samenstelling en onderhoud gedurende de levensduur van het product leesbaar zijn.
Hoe herkent u een thermisch direct label
Heeft u stalen van verschillende leveranciers ontvangen en weet u niet zeker welk materiaal het is, dan zijn er enkele eenvoudige controles die u zelf kunt doen.
- Nageltest. Haal snel een nagel over een leeg deel van het label. Een thermisch direct oppervlak laat door de wrijving een donker spoor achter, textielband niet.
- Warmtetest. Houd even een aansteker of hete lucht op afstand bij het label. Thermisch direct materiaal wordt vrijwel direct donker.
- Materiaal bij scheuren. Papier scheurt met een vezelige rand, synthetische folie rekt uit. Textielband is geweven en rafelt als het uiteinde niet is dichtgesmolten.
- Wastest. De betrouwbaarste controle: naai het staal op een stuk stof en was het twee à drie keer op de temperatuur die u op het label vermeldt.
Is het label bedoeld voor de binnenkant van het kledingstuk, dan moet het alle vier de controles zonder zichtbare verandering doorstaan. Anders riskeert u reclamaties en problemen met de etiketteringseisen. Bewaar het goedgekeurde staal als referentie om volgende leveringen mee te vergelijken.
Wettelijke eisen aan het label in kleding
In de EU moeten textielproducten informatie over de vezelsamenstelling dragen volgens Verordening (EU) nr. 1007/2011. Het label moet duurzaam bevestigd, leesbaar en gemakkelijk toegankelijk zijn. Onderhoudssymbolen volgens ISO 3758 zijn niet overal verplicht, maar zijn een standaard die klanten verwachten. Beide eisen veronderstellen een label dat wassen verdraagt – iets wat een thermisch direct label niet kan bieden.
Bedrukte textiellabels van de fabrikant
Polkom is een Bulgaarse fabrikant en groothandel in accessoires voor kleding met meer dan dertig jaar ervaring. Wij maken bedrukte labels voor kleding op satijn, taft, polyester en katoen – met logo, maten, samenstelling en wassymbolen. We maken snel proefexemplaren en leveren in de hele EU. Stuur ons het ontwerp en de hoeveelheden via Contact voor een offerteaanvraag.
